เรื่อง ปืนใหญ่จอมสลัด ภาคต่อ16

แล้วเวลาเดินก็ต้องระวังเพราะว่าหลายถ้ำมันมืดมาก ต้องคอยระวัง เราไม่แน่ใจว่าอันไหนเป็นโฟมจริง เอ้ย อันไหนเป็นหินจริง ๆ อันไหนเป็นโฟม เราไม่สามารถจะคาดเดาได้ เพราะเขาทำเหมือนมาก เพราะเขาทำให้มันกลมกลืนกันจนไม่รู้ว่า อันไหนเป็นโฟมอันไหนเป็นหิน ฉะนั้นทุกอันเราต้องระวังหมด รวมทั้งผู้แสดงทุกคนก็ต้องได้รับการดูแลระมัดระวังกันเป็นอย่างดี มันทำให้งานช้าลงมากอากาศก็ไม่ค่อยพอ หายใจก็ไม่ค่อยออก มันอึดอัดพอสมควร เราต้องหาทางที่จะระบายลมให้มัน Flow ได้ ก็เป่าพัดลมกันเข้าไป พยายามที่จะทำงาน แต่ทุกคนก็ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดีนะครับ คือทุกคนที่จำเป็นต้องเล่นฉากในถ้ำเนี่ยทุกคนกลัวหมดเลย (หัวเราะ) กลัวว่าจะเกิดอุบัติเหตุหรือเกิดอะไรขึ้น ซึ่งเราก็เป็นห่วงมากทีมงานก็ไม่ใช่น้อย ๆ เป็นร้อย ๆ คนเข้าไปอยู่ในถ้ำนะครับ มันก็ทำให้ต้องระวัง ต้องระมัดระวังตัวเองอย่างมาก
มีฉากที่ต้องมีการระเบิดที่เกิดขึ้นในถ้ำอีกด้วย พอมันระเบิดทีก็มองอะไรไม่เห็น ควันมันคลุ้งไปหมด มันเป็นเรื่องที่ค่อนข้างยุ่งยากมากกับการถ่ายทำในถ้ำ ในเรื่องของการเซฟตี้ที่ต้องระวังแล้วแล้วยังมีเรื่องของอากาศหายใจ เรื่องของการที่ต้องเอาน้ำ เอาอาหารลงมา โอ้โห! คือทุกอย่างมันยุ่งยากไปหมดเลยครับ แต่สุดท้ายก็ผ่านไปด้วยดีในทุก ๆ ฉากครับ
อุปสรรค-ปัญหาในการถ่ายทำ
ถ้าอุปสรรคสำคัญ ๆ เลยก็คือธรรมชาติ อุปสรรคหลัก ๆ ของเราเลยคือธรรมชาติ ผลของลมฟ้าอากาศในปีนี้ (2550) เนี่ยร้ายแรงกว่าปีที่แล้วอีกครับ ทำให้เราคาดเดาอะไรได้ยากมากนะครับ แต่ทั้งหมดทั้งสิ้นก็ต้องใช้ทั้งพุทธศาสตร์ ไสยศาสตร์ทุกอย่าง ทำให้ทุกอย่างมันราบรื่นได้ จุดธูปจุดเทียนไหว้พระ เวลาที่มีปัญหาก็จะจุดธูปขอเทพยดาฟ้าดิน ทุกอย่างเอาทุกอย่าง ให้มันผ่านพ้นอุปสรรคต่าง ๆ ไปให้ได้ อุปสรรคอื่นๆ จริง ๆ แล้วมันก็คงจะเป็นอุปสรรคของผมเองแหละมั้งครับ หนึ่งก็คือ ผมไม่เคยทำหนังแอ็คชั่นฟันดาบ แอ็คชั่นขนาดที่ต้องโลดโผนโจนทะยานขนาดนี้ไม่เคยทำมาก่อน ก็น่าจะเป็นอุปสรรคของตนที่จะทำยังไง จะดีไซน์ยังไง ถ่ายทำยังไงดี เป็นอะไรที่ใช้เวลากับมันมากที่สุด คือผมจึงควรใช้เวลากับมันมากที่สุด และก็ต้องหาคนมาช่วยดีไซน์ มาช่วยคิดแผนว่าต้องทำยังไง มาคิดแผนกันล่วงหน้าทุกครั้งว่าจำเป็นที่จะต้องทำยังไง จะให้กี่กล้องถ่าย จะยืนถ่ายบนอะไร อะไรอย่างงี้ นั่นคืออุปสรรคของผมคือแอ็คชั่นซีน
อุปสรรคอีกอย่างของผมก็คือ คอมพิวเตอร์กราฟฟิกซีนทั้งหมด คือผมไม่ทราบเลยครับว่าอะไรอยู่ตรงไหน อะไรมันควรจะทำยังไง เพราะฉะนั้นทีมคอมพิวเตอร์กราฟฟิกของบลู แฟร์รี่ (Blu Fairy) ก็จะมานั่งประกบทุกครั้งที่มีฉากคอมพิวเตอร์กราฟฟิกซีน ทุกคนก็จะมานั่งอยู่ข้าง ๆ ผม 3-4 คนทุกครั้ง เพื่อให้จะอธิบายให้เราเข้าใจ อธิบายให้ทีมงานเข้าใจว่าเขาต้องการอะไร ทุกคนต้องทำอะไร ไม่ทำอะไรบ้าง ด้วยความเกรงใจอย่างมากผมก็จะแบบ เอาอย่างงี้ เอาอย่างนั้น คือผมจะเพิ่มงานให้เขาทั้งวันนะครับ

This entry was posted in แบ่งปันความสุขให้คุณ and tagged , , , . Bookmark the permalink.